GAAN ETEN
Er zijn plekken waar je gewoon móét gaan eten. Niet omdat iemand het zegt, niet omdat er bv sterren boven de deur hangen, of de zaak pronkt om allerlei belangrijke culinaire lijsten, maar omdat er een verhaal schuilt, achter elke tafel, elke glimlach, elke gang die wordt geserveerd.
Met *GAAN ETEN* wil ik die verhalen vertellen. Niet zozeer gedetailleerd wat er op het bord ligt of welke dranken ik proef, maar vooral wat er in de lucht hangt: de mensen, de passie, de details die bijblijven. Ik wil vooral de ‘ziel’ van een restaurant en haar mensen ontdekken.
Bij elk bezoek is er ook een tafelgenoot – een mystery guest – van binnen of buiten de horeca – die met mij het bezoek beleeft en achteraf getuigt over de persoonlijke ervaring.
Sabine, september 2025
Castor** Beveren-Lei (Waregem)
8 mei 2026 – 12AM
Gaan eten met een uitnodiging op zak voor een gastronomische lunch bij chef Maarten Bouckaert en gastvrouw Stefanie Vandewalle, eigenaars-zaakvoerders van CASTOR, gelegen in Beveren-Leie bij Waregem.
Soms weet je na een paar minuten al dat een restaurant zichzelf niets meer hoeft te bewijzen. Dat is Castor waarvan de naam naar het Latijnse woord voor “bever” verwijst, een mooie knipoog naar Beveren-Leie..
Castor opende in 2016 en kreeg al na amper tien maanden een eerste Michelinster. Dat was meteen een opvallende binnenkomer in de Belgische gastronomie. De tweede Michelinster volgde in januari 2021. Michelin omschreef de keuken van chef Maarten Bouckaert toen als bijzonder volledig, veelzijdig en sterk in evenwicht. Sindsdien behoudt CASTOR consequent zijn twee sterren, ondertussen al meerdere jaren op rij. In 2026 wordt de 10de verjaardag gevierd.
Zoals altijd ben ik ruimschoots op tijd en profiteer van de gelegenheid om elk detail van het gebouw en het interieur waar te nemen: licht, decoratie, indeling, de ruimte tussen de tafels, de materialen, het meubilair, de aankleding tafel, het buitenterras, de kunst aan de muur. Is er gedacht aan de akoestiek? (Later blijkt dat goed is nagedacht over akoestiek en is er noch moeite, noch kosten op bespaard.)
Mijn eerste vaststelling? Van buiten oogt de strakke architectuur, een combo van beton en hout, bijna discreet streng. Dit valt evenwel compleet weg eenmaal je binnen bent. Licht, rust en warmte nemen het over. Alsof het gebouw je eerst op afstand houdt om je daarna langzaam binnen te trekken. Daar houd ik persoonlijk heel erg van. Ik krijg nog meer ‘goesting’ om er te tafelen.
CASTOR ligt toegegeven, langs een drukke steenweg (Kortrijkseweg), en toch slaagt het restaurant erin om daarbinnen een soort rust te creëren. Dat contrast is eigenlijk best sterk.
En eerlijk? Ook praktisch comfort mag gezegd worden. Gewoon kunnen parkeren voor de deurof achteraan het restaurant zonder eerst twintig minuten rond te rijden: het maakt dat je ontspannen aan een lunch of diner begint. Kleine luxe misschien, maar vandaag toch ook deel van de ervaring.
DE MYSTERY GUEST
Mijn mystery guest deze keer? Roger Vandamme. Een chef die geen introductie nodig heeft binnen de Belgische gastronomie. Jarenlange ervaring, een uitgesproken smaakgeheugen en vooral: iemand die gastronomie beleeft vanuit gevoel, vakmanschap en zoals hij aangeeft: gastronomisch gaat eten voor de chef en het team…
De ontmoeting tussen chef en de mystery guest vastleggen, is voor mij altijd een spannend emo-moment.
De deur gaat open. Roger Vandamme stapt binnen. Er volgt een omhelzing. Geen formele handdruk, geen afstand. Gewoon herkenning.
Hun connectie gaat terug naar de periode van Hof van Cleve***, toen Maarten er als sous-chef van Peter Goossens werkte. Het was ook hun wereld waarin de chefs elkaar kruisten, ontmoetten en elkaar bleven volgen. Het was weliswaar 9 jaar geleden dat Roger met een culinaire vriend, ging eten bij CASTOR.
Tweede vaststelling? Het was voor mij duidelijk dat sommige connecties in de gastronomie gewoon blijven bestaan, ongeacht hoeveel tijd ertussen zit.
EEN KEUKEN DIE
NIET WIL
IMPONEREN,
MAAR BLIJFT HANGEN
Wat CASTOR bijzonder maakt, is dat alles één geheel vormt. De zaal beweegt mee met de keuken. Niet op een theatrale manier, maar in een natuurlijke cadans.
Sofie Vandewalle brengt daarbij stille klasse aan tafel. Ze is aanwezig zonder nadrukkelijk te zijn. Dat soort gastvrijheid kan je niet instuderen. Dat is ervaring, en vooral: finesse. Ze wordt in de zaal bijgestaan door zaalverantwoordelijke Thibaut Lambrecht, sommelier Henri Vanbeselaere en zaalmedewerker Helena De Maertelaere die bovendien grote fan is van Roger Vandamme én bij wie ze in zijn Atelier Roger Vandamme een workshop broodbaktechnieken volgde.
Ook in de keuken zelf voel je datzelfde evenwicht. Er wordt gewerkt op het hoogste niveau maar zonder zwaarte. Er wordt gelachen, er wordt gecommuniceerd, er wordt gekookt – à la carte – maar zonder spanning die verstikt. Je voelt een team dat samen ademt.
Maarten Bouckaert zelf staat niet los van dat team, maar ertussen, samen met de sous-chef Louis Vermassen en de gefocuste brigade. Chef Maarten is zichtbaar aanwezig, zonder dominant te worden. En wanneer hij aan tafel een bord komt inzetten, gebeurt dat met dezelfde precisie als in zijn keuken, maar altijd met een menselijke toets. Soms een kleine grap, soms een glimlach, soms gewoon die korte interactie die genoeg zegt. Het breekt de ernst van gastronomie zonder haar te ondermijnen. En net dat vind ik zo knap.
SMAKELIJK!
Wat de keuken van Maarten Bouckaert zo sterk maakt, is dat ze nergens krampachtig modern probeert te zijn. Je proeft techniek, uiteraard. Je voelt ervaring. Maar nooit met de drang om te tonen hoeveel een chef kan. Alles staat hier in functie van smaak. En misschien is dat net de grootste luxe. Zijn keuken lijkt gebouwd op klassieke fundamenten, maar wordt verfijnd met een hedendaagse lichtheid. Sauzen hebben diepgang zonder zwaar te worden. Garnituren zijn doordacht zonder overbodig te ogen. Elk element op het bord lijkt een reden te hebben om er te liggen.
Wat ik persoonlijk sterk vind, is hoe gecontroleerd alles aanvoelt. Geen enkel zuur te scherp. Geen enkel kruid dat het product overstemt. Geen onnodige rookgordijnen van technieken of spectaculaire constructies.
Alles zit in balans. Dat klinkt eenvoudig, maar het is misschien één van de moeilijkste dingen in gastronomie: weten wanneer iets genoeg is.
Maarten Bouckaert kookt dus niet vanuit ego, geen shockeffecten of “Instagrammomenten”. Wat hier gebeurt, is subtieler. Gerechten bouwen zich langzaam op terwijl je eet. Soms proef je eerst finesse, en pas daarna die diepe intensiteit die blijft hangen. En opnieuw kom ik terug bij die sauzen.
Daar zit voor mij echt de hand van een chef met maturiteit. Sauzen die verbinden in plaats van domineren. Die rust brengen op een bord. Die tonen dat klassieke gastronomie nog altijd relevant kan zijn wanneer ze met precisie en intelligentie wordt toegepast.
Wat me ook opviel is, hoe vanzelfsprekend kwaliteit hier overal doorloopt. Niet alleen op het bord, maar ook in alles errond.
Roger en ik gingen zonder nadenken resoluut voor alcoholvrije dranken bij het menu. Allez, op twee uitzonderingen na, bij het apero moment waar ik voor de huis ‘bubbels’ ging en een heerlijke witte wijn bij de vis.
Die alcoholvrije pairings krijgen hier dezelfde aandacht en ernst als een grote wijnkaart. Geen standaard sapjes of iets “voor erbij”, maar huisgemaakte creaties die duidelijk met kennis en finesse zijn opgebouwd. Frisheid, zuren, kruidigheid, structuur… alles klopt. Je voelt dat sommelier Henri Vanbeselaere er over nadenkt. Dat iemand bewust zoekt naar wat een gerecht kan optillen zonder alcohol nodig te hebben. En net dat maakt indruk. Omdat het iets zegt over respect. Respect voor elke gast aan tafel en voor de totaalbeleving.
De gerechten die ik onthouden heb? Àlle gerechten lieten bij mij indruk na… Ik heb zo goed kunnen ‘proeven’ van die smaken en telkens weer die smaakvolle ‘jus’, ‘sauzen’, ‘emulsies’ die onmisbaar worden in het geheel.
Daarom hier gewoonweg het menu. En ja, dankbaar voor die enkele extraatjes van de chef. De foto’s en videoreportage spreken voor zich.
AMUSES
NACHO -ASPERGE-NOORDZEE- LAURIER
TERROIR ‘LAND & SEA’
ZALM ‘LOCH DUART’ daslook, duindoornbes, miso
SCHELVIS jonge prei, amandel, lavas
WAGYU ‘TONG’ zeekat, pecorino, kropsla
DUIF ‘ANJOU’ sjalot, bosbes, Vacherin Mont d’Or
GROENE APPEL ‘MUTSU’ rabarber, lychee, venkel, vlierbloesem
GENTSE DAKHONING treacle tart, pecan, chocolade
Mei 2026
CASTOR IS KWALITEIT& MENSELIJKHEID
Geen show. Geen ruis. Alleen precisie, rust en een keuken die precies weet wat ze doet, het nergens geforceerd aanvoelt. De service beweegt rustig mee in het ritme van de keuken. Geen overmatige uitleg, geen ingestudeerde performance. Gewoon mensen die weten waarmee ze bezig zijn.
De precisie van grote gastronomie gecombineerd met warmte. Topniveau zonder kilte. Controle zonder rigiditeit.
Wat voor mij Castor typeert?
Castor is een keuken die vertrouwen uitstraalt.
Je voelt dat chef Maarten Bouckaert tussen zijn mensen staat, niet erboven. Af en toe hoor je een opmerking, een lach, een kleine kwinkslag in de drukte van de service. En eerlijk? Dat doet iets met een restaurant.
Het gastronomische menu bouwt zich op met een precisie die indrukwekkend is zonder klinisch te worden. Elk gerecht klopt. Niet alleen technisch, maar vooral in evenwicht.
Slotgedachte
En net dát maakt het verschil. Het is niet alleen de keuken, niet alleen de wijn, niet alleen de gastvrijheid – het is de symbiose van alles samen die een restaurant tot een bestemming maakt.
Daarom blijft mijn conclusie telkens dezelfde, hoe uniek elke plek ook is: je moet het zelf beleven.
JE MOET ER GAAN ETEN!
Ook GAAN ETEN?
Hier alvast voor jou
nuttige informatie.
Naar de site van
het restaurant surfen
kan natuurlijk altijd!
WITH LOVE FOR
GASTRONOMY
XOX
Sabine
OPEN
ADRES
Kortrijkseweg 164
8791 Waregem
CASTOR**
DE SMAAK VAN PURE
PRODUCTEN IN EEN
ONGEDWONGEN SFEER
TELEFOON
